Spotkanie z Grzegorzem Ziółkowskim poświęcone jego książkom Dwugłos O CISZY (w języku polskim) i Teksty OD SERCA (w językach angielskim i polskim), prowadzenie prof. Dobrochna Ratajczakowa

16 lutego 2016 {wtorek} 18:00

Sala Teatru Laboratorium

Wstęp wolny

Książka Dwugłos O CISZY zawiera zapis scenariuszy dwóch spektakli Pracowni || ROSA: TAZM Milczenie światła (2012) i SERCE Cisza wieloboku (2015), składających się na teatralny Dwugłos O CISZY. Pomiędzy nimi znalazły się refleksje nie-tylko-o-teatrze, zawarte w Tekstach OD SERCA (wydawanych również jako osobne tomiki w językach angielskim i polskim), które stanowią intelektualne tło uprawianej w PRACOWNI pracy, a jednocześnie swoiste jej przedłużenie. Kolejna sekcja obejmuje fragmenty zaczerpnięte z książek, które tworzą myślowe zaplecze przedstawień, a także rozdział poświęcony aktorstwu, przede wszystkim w aspekcie szkolenia, treningu. Wydawnictwo kończy rozdział o PRACOWNI i jej działaniach, a także o tym, jakie doświadczenia poprzedziły jej założenie. Książka ta jest więc także skrótową relacją z przebytej drogi.

Tak, jest hybrydyczna. Dominuje w niej podwójność, objawiająca się na wielu poziomach. Nie chodzi tu jednak o binarność, grę kontrastów czy dwubiegunowość, ale o podkreślenie, że w poszukiwaniach i praktykach PRACOWNI myślenie i robienie zbliżają się do siebie i przeglądają w sobie jak dwie krople rosy na źdźble trawy. I jak rosa, jak teatr – są nietrwałe… Szczególnie gdy opierają się instytucjonalizacji i chcą pozostawać w domenie serca.

Grzegorz Ziółkowski

O współczuciu

Smród dobywający się z bagna historii i gnoju polityki ma tę właściwość, że wciska się niemal do każdego wnętrza.

Czy hermetyczne zamknięcia lub ucieczka albo wycofanie są uprawnione? Być ponad to, trzymać się z dala, omijać gówno, aby się nie ubrudzić, aby nadaremnie nie trwonić sił – czy to marzycielstwo, śnienie na jawie?

Na obrzeżach ufortyfikowanego europejskiego holiday parku – pogorzelisko. A w jego centrum – rzeźnia, rozpasanie, brak miary, żądze „ja”. Rządzę ja.

Obojętność. Udawanie, że nie wiemy. Że nie wiadomo. Że się nie wie. Obojętność. Wszystko-jedno – to właśnie nasza trauma, a jednocześnie nasze wyparcie. Zareagować na pogorzelisko naszych uczuć. Reagować – ze współczuciem. Ze współczucia.

Dobrochna Ratajczakowa – teatrolożka i dramatolożka, autorka wielu książek i prac redakcyjnych, około 200 studiów i artykułów. Zajmuje się teatrem i dramatem XVIII, XIX, XX i XXI wieku oraz badaniem dynamicznych relacji teatralno-kulturowych. W 2006 roku nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Wrocławskiego ukazał się dwutomowy wybór jej prac W krysztale i w płomieniu. Studia i szkice o dramacie i teatrze. Redaguje trzy serie wydawnicze „Kolekcja teatralna” (Wydawnictwo Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, Poznań, od 2006), „Theatroteka. Źródła i materiały do historii teatru” (Wydawnictwo Słowo/obraz terytoria, Gdańsk, od 2004) i „Nowoczesna Myśl Teatralna” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa, od 2002). Twórczyni poznańskiej teatrologii na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu i wieloletni kierownik Zakładu Dramatu i Teatru, a później Katedry Dramatu, Teatru i Widowisk.